منوتنها نزار

منو تنها نذار! بی تو آسمون زیبا نیست و راه رفتن ابرها مثل راه رفتن مرده هاست بی تو کتاب ها بسته می شن و قلم ها نای نوشتن ندارن.
بی تو هیچ جاده ای به افق  روشن نمی رسه و هیچ جنگلی به فکر سبز شدن نمی افته و هیچ پرنده ای بال هایش را برای پرواز باز نمیکنه.

منو تنها نذار! نمی خواهم توی اتاقی که از بوی خورشید خالیه  نفس بکشم.
نمی خواهم تو محاصره ی دیوارها و پرده ها باشم.
نمی خواهم شکل ستاره ها را از یاد ببرم.
بی تو لبخند مفهومی نداره و زندگی یک معمای حل ناشدنیه.
بی تو زمین توپی سرگردان و دلم تکه ای یخه .
بی تو شعر های شرقی من بی معناست و گل هایی که در باغچه کاشته ام رنگ و بویی نداره.
منو تنها نذار!
من نمی توانم این همه کوه صخره و آهن را  حمل کنم.
من طاقت رو به رو شدن با امواج بلند دریا و آرامش سفید اقیانوس و ندارم.
بی تو خواب بدمزه و تلخه و من هزار ساله که پلک رو هم نگذاشتم و هزار ساله  که آغوشم را به روی کسی باز نکردم و هزار سال است که آواز نخواندم.
بی تو پنجره ها خالی از منظره اند و سینه ها خالی از شور وشوق.
! من نمی توانم ثانیه های سرد و ساکت را به سوی فردا بکشونم

منو تنها نذار.... منو تنها نذار.....

t2xaspsvmbuukkuqjr67.gif

/ 0 نظر / 19 بازدید